Głowonogi
Kalmary, kałamarnice, mątwy i ośmiornice należą do grupy mięczaków zwanych głowonogami. W przeciwieństwie do innych mięczaków nie mają zewnętrznej muszli chroniącej ich miękkie tkanki. Wszystkie głowonogi poruszają się wyrzucając wodę pod ciśnieniem z tzw. Lejka (napęd odrzutowy). Kalmary i kałamarnice żyją w wodach otwartego morza, a ośmiornice spotyka się przeważnie w odach płytkich, ukryte w rozpadlinach skalnych. Znamy około 350 różnych gatunków kałamarnic i kalmarów, 150 gatunków ośmiornic i 14 gatunków mątw. Mątwy także zamieszkują wody płytkie, lecz chowają się, zagrzebując w piasku. Głowonogi należą do drapieżników. Ośmiornice chwytają ofiary za pomocą ośmiu ramion wyposażonych w przyssawki. Kałamarnice i mątwy mają dziesięć ramion, osiem dużo krótszych niż u ośmiornic i dwa dłuższe, za pomocą których łowią ofiary. Wszystkie głowonogi obezwładniają ofiary jadem wstrzykiwanym poprzez ukąszenie. Dzięki dużemu, złożonemu mózgowi i wielkim, czułym oczom głowonogi szybko rozpoznają zagrożenie. Potrafią się też maskować. W ich skórze znajduj ą się torebki, które zwierze zapełnia w ciągu zaledwie kilku sekund pigmentem lub opróżnia gwałtownie zmieniając ubarwienie. W ten sposób ostrzega napastnika lub rozpływa się w migocących refleksach światła oceanicznego. Gdy napastnik nadmiernie się zbliży głowonogi wyrzucają ciemną, atramentową ciecz, pełniącą funkcje zasłony dymnej.
